“กองทัพของจักรพรรดิโรมัน  กำลังเตรียมตัวจะมาบดขยี้มุสลิมแล้ว !”

ข่าวกองทัพโรมัน   ได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วมาก  ทั่วนครมะดีนะฮฺและโอเอซิสใกล้เคียง  โรมันกำลังวางแผนกวาดล้างให้สิ้นซากด้วยกองกำลังอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา  แต่ท่าน รสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ก็รู้ว่า  ด้วยความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ  มุสลิมสามารถที่จะแสดงให้พวกโรมันเห็นว่ามุสลิมเองก็สามารถที่จะต่อกรกับพวกโรมันได้   ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้เรียกร้องบรรดามุสลิมสู่การญิฮาด   ต้องมาร่วมกันญิฮาดและมอบหมายความไว้วางใจต่ออัลลอฮฺ  การญิฮาดครั้งนี้มุสลิมจะต้องเข้มแข็งกว่าการญิฮาดครั้งก่อนๆ   จะต้องใช้กำลังคนจำนวนมาก  ดาบ  อาวุธต่างๆ  ตลอดจนเสบียงทุกชนิดล้วนเป็นสิ่งจำเป็นทั้งสิ้น  น้ำดื่มก็เช่นกัน  เนื่องจากขณะนั้นเป็นช่วงฤดูร้อน   และบรรดามุสลิมจำเป็นจะต้องเดินทางข้ามทะเลทรายอันแห้งแล้งปราศจากน้ำ  ในการขับไล่กองทัพโรมันออกไป

ใครล่ะ ที่จะยอมตามคำเรียกร้องเชิญชวนของท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ? ใครล่ะ  ที่จะยอมออกไปในทะเลทรายอันร้อนละอุในฤดูร้อน  ในเมื่อพืชพันธุ์ธัญญาหารของพวกเขาก็จะต้องเก็บเกี่ยวด้วยในช่วงนั้นพอดี ?   ใครล่ะ  จะยอมทิ้งลูก เมีย ครอบครัว และบ้านอันสะดวกสบาย  เพื่อไปเผชิญหน้ากองทัพของศัตรูอันน่าเกรงขาม ?   และที่สำคัญที่สุดก็คือ  ใครล่ะจะยอมเต็มใจบริจาคทรัพย์สินที่มีอยู่ของพวกเขา  เพื่อใช้จ่ายในการปกป้องครั้งนี้ ?

จะมีมุสลิมจอมปลอม ที่ไม่มีความจริงใจต่อการยึดมั่นในอิสลามไม่กล้าเสนอตัวออกมา  จะมีก็แต่บรรดาผู้ศรัทธาอย่างแท้จริงในอัลลอฮฺและรสูลของพระองค์เท่านั้น  ที่กระตือรือร้นอย่างมากที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องอิสลามในทุกโอกาส

ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  ก็เป็นคนหนึ่งในบรรดาผู้ศรัทธาเหล่านี้    และนี่ถือเป็นโอกาสที่ท่านกำลังรอคอยอยู่   เพื่อพิสูจน์ให้เห็นถึงความศรัทธาอย่างแท้จริงต่ออัลลอฮฺและรสูลของพระองค์   ท่านจึงได้รีบกลับบ้านโดยเร็ว  และสั่งให้ทุกคนในครอบครัวของท่านเอาทรัพย์สินที่มีอยู่มากองรวมกัน  ท่านได้กล่าวแก่คนในครอบครัวของท่านว่า

“ลูกเมียที่รักของฉัน  โปรดฟังทางนี้  ขอให้พวกเธอแต่ละคนเอาทรัพย์สินทั้งหลายที่พวกเธอครอบครองอยู่  มาให้ฉันครึ่งหนึ่ง  อีกครึ่งหนึ่งเธอเอาเก็บไว้  ฉันจะเอาทรัพย์สินที่พวกเรามีอยู่ไปให้ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ครึ่งหนึ่งเพื่อญิฮาด”  แล้วท่านก็ทำให้ดูเป็นตัวอย่างโดยเอาอาวุธและทรัพย์สินที่ท่านมีอยู่มาวางไว้เป็นสองกอง  ภริยาของท่านก็เอาเครื่องประดับและของมีค่าต่างๆที่นางสู่อุตส่าห์เก็บหอมรอมริบไว้อย่างดีเมื่อครั้งที่อพยพมาสู่มะดีนะฮฺ  นางได้เอาตุ้มหูทองคำวางลงบนมือของท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ 

ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  บอกว่า  “เธอไม่ได้ยินหรือ  ฉันบอกแล้วว่าครึ่งหนึ่ง  เธอเอาตุ้มหูให้ฉันเพียงอันเดียวก็พอ”

ภริยาของท่านขำ และกล่าวว่า  “แหม! สามีที่รักของฉัน  ถ้าหากฉันให้ตุ้มหูท่านข้างหนึ่ง จะมีใครซื้อเล่า  และอีกข้างหนึ่งที่ฉันเก็บไว้มันก็ไร้ค่าสำหรับฉัน  มันมีค่ามีราคาเมื่อมันอยู่เป็นคู่  เพราะฉะนั้น ฉันจึงให้ท่านทั้งคู่เลยยังไงล่ะ!”

ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  ดีใจที่ได้รับความร่วมมือจากคนในครอบครัวของท่านเป็นอย่างดี  ท่านและลูกๆของท่านได้ช่วยกันรีบขนทรัพย์สินมีค่าทั้งหลายไปให้ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม 

ฝ่ายท่านอบูบักรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  ท่านอุมัรฺเห็นว่าท่านอบูบักรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  ไม่ได้เอาทรัพย์สินมามากอย่างท่าน  ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  นึกในใจอยู่ว่า  “อัล-หัมดุลิ้ลลาฮฺ ครั้งนี้คงเป็นโอกาสของเราบ้างแล้วที่จะเหนือกว่าท่านอบูบักรฺในการแข่งกันทำความดี  เพื่อความประสงค์ของอัลลอฮฺและรสูลของพระองค์ ” เพราะท่านไม่เคยล้ำหน้าท่านอบูบักฺรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  เลย ครั้งนี้ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  รู้สึกดีใจมากขณะย่างเข้าบ้านของท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม  ท่านได้กล่าวขณะเดินอย่างโซเซเพราะขนทรัพย์สินมากมายว่า

“นี่เป็นทรัพย์สินอันต่ำต้อยเล็กๆน้อยๆ ที่ฉันนำมาให้ตามคำเรียกร้องเชิญชวนของท่าน  เชิญท่านใช้จ่ายมันได้ในหนทางของอัลลอฮฺ  ตามแต่ท่านจะปรารถนา”  ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม  ยินดีที่ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  นำทรัพย์สินมากมายมาให้ท่าน  และได้ถามว่า

“โอ้อุมัรฺเอ๋ย ! แล้วท่าน เหลืออะไรไว้ให้กับตัวท่านและครอบครัวของท่านบ้าง?”

ท่านอุมัรฺ ตอบว่า  “โอ้ท่านรสูล  ที่บ้านฉันยังมีอีกมาก  มากพอ  ขอท่านอย่าได้กังวลเลย”

ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ยืนกรานถามอีกว่า  “แล้วมันมากเท่าไรล่ะ?”

ท่านอุมัรฺได้กล่าวยืนยันว่า  “มันมากพอครับ  ฉันได้แบ่งทรัพย์สินของไว้เป็นสองครึ่ง  ครึ่งหนึ่งสำหรับครอบครัวของฉัน  ส่วนอีกครึ่งเพื่อหนทางของอัลลอฮฺ”

ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ยิ้มพร้อมกับผงกศีรษะยอมรับด้วยความยินดี

ส่วนท่านอบูบักรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  ก้าวเท้าเข้าบ้านท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม พร้อมกับวางทรัพย์สินจำนวนเพียงเล็กน้อยเท่านั้นต่อหน้าท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม  แล้วท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ถามคำถามเดียวกับที่ถามท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ    “โอ้อบูบักรฺเอ๋ย ! แล้วท่าน เหลืออะไรไว้ให้กับตัวท่านและครอบครัวของท่านบ้าง?”     ท่านอบูบักรฺไม่กล้ามองหน้าท่าน รสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม    จริงๆแล้วท่านไม่ต้องการจะบอกว่าท่านเหลืออะไรไว้ที่บ้านของท่าน   แต่ท่านก็ไม่อาจที่จะปิดบังอะไรแก่ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ ท่านจึงตอบว่า  “พวกเขามีผู้ที่เลี้ยงดูอย่างดียิ่ง คอยดูแลพวกเขาอยู่แล้ว  โอ้ท่าน รสูล!  ฉันเหลืออัลลอฮฺและรสูลของพระองค์ไว้ที่บ้านของฉัน!  พระองค์ทรงเป็นเจ้าของทุกสิ่ง  ฉันได้นำสิ่งที่ฉันมีอยู่ทั้งหมดมาให้ท่านแล้ว”

ท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ยิ้มอย่างอบอุ่นและประทับใจในเพื่อนสนิทผู้นี้ของท่าน  นี่เป็นอีกครั้งหนึ่ง  ที่ท่านอบูบักรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  แสดงออกถึงความสำนึกแห่งการเสียสละ  และมอบหมายต่ออัลลอฮฺและรสูลของพระองค์   ในสมัยแรกๆของการเริ่มเผยแผ่อิสลามท่านได้ติดตามท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม  ได้มอบทรัพย์สินที่มีอยู่ทั้งหมดในหนทางของอัลลอฮฺ  และได้ร่วมอพยพกับท่านรสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม สู่มะดีนะฮฺ

ท่านอุมัรฺ ร่อฎิยัลลอฮุ อันฮุ  กลับบ้านด้วยความรู้สึกละอาย  และไม่ยินดีเลยกับทรัพย์สิน  ที่ท่านเพิ่งให้ท่าน รสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ไป  “นี่เป็นอีกครั้งหนึ่งแล้ว ที่ท่านอบูบักรฺได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาเป็นคนที่ดียิ่งกว่าฉัน”  ท่านอุมัรฺได้กล่าวยืนยันอย่างหนักแน่นว่า  “ท่านอบูบักรฺ  เป็นคนที่ไม่มีขีดจำกัดเลย  ในการเสียสละ การเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮฺและรสูลของพระองค์”

นำเสนอโดย : อิบนุ ฟาฏิมะฮฺ