มดน้อย
 

มดน้อย อาหารอันของเจ้าที่โปรดปรานนั้นคือของหวาน

ชีวิตน้อยๆอันแสนสั้นของเจ้านั้นผูกพันอยู่กับสิ่งที่ถูกอนุมัติให้แก่เจ้า 

อาหารนั้นมากหลายให้เจ้าได้เลือกสรรค์

มดเอ๋ย ชีวิตของเจ้านั้นกินแต่สิ่งที่มีดีสำหรับเจ้า เหมือนจะรู้ได้ว่า

อาหารนี้ฉันกินและอาหารนี้ฉันไม่กิน หะล้าลสำหรับฉันและหะรอมสำหรับฉัน

มดเอ๋ย ใยเลยฉันจะไม่เห็นการกินของเจ้า

      ชีวิตน้อยของเจ้ามดนั้นฉันมองเห็นมันกินแต่สิ่งที่มันดีสำหรับมันที่พระผู้ทรงอภิบาลทรงกำหนดไว้ให้กับมันและมันไม่ใยดีเลยกับสิ่งที่มันไม่ได้ถูกกำหนดไว้

      จงอยู่อย่างผู้มีเกียรติ สิ่งใดที่หะล้าลสำหรับท่านท่านจงกินและจงดื่มมัน และสิ่งใดที่หะรอมสำหรับท่านท่านจงเดินหนีไปอย่างมีผู้มีเกียรติ

จากอบี อับดิลลาฮฺ อันนุอฺมาน บนบะชีร รอดิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า ฉันได้ยินจากท่านรอซูลลุลลอฮ ซ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “แท้จริง สิ่งที่ฮะลาลนั้นชัดแจ้ง และสิ่งที่ฮะรอมนั้นชัดแจ้ง แต่สิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสองสิ่งนั้น เป็นความคลุมเครือ ซึ่งคนส่วนมากไม่รู้

 ดังนั้น ถ้าผู้ใดที่ระวังสิ่งคลุมเครือ ก็เท่ากับเขาป้องกันศาสนาของเขาและเกียรติของเขาให้บริสุทธิ์ แต่ผู้ใดที่เข้าไปสู่สิ่งคลุมเครือ เท่ากับเขาก้าวเข้าสู่สิ่งฮะรอมแล้ว ดังเช่นผู้เลี้ยงสัตว์ ที่เลี้ยงสัตว์อยู่รอบเขตสงวน ที่มันอาจจะล้ำเข้าไปในเขตนั้นได้ พึงระวังไว้เถิด เพราะแท้จริงกษัตริย์ทุกพระองค์ต่างก็มีเขตสงวนของตน ทว่าแท้จริงเขตสงวนของอัลลอฮฺนั้น ก็คือสิ่งที่พระองค์ทรงห้ามไว้(ทรงกำหนดให้เป็นสิ่งที่ฮะรอม)
            พึงระวังไว้เถิด แท้จริงในร่างกายของมนุษย์นั้นมีก้อนเลือดอยู่ก้อนหนึ่ง หากก้อนเลือดนั้นดีร่างกายทุกส่วนก็จะดีไปด้วย แต่หากก้อนเลือดนั้นเสีย ร่างกายทุกส่วนก็จะเสียหายไปด้วย พึงรู้ไว้เถิด (ก้อนเลือดนั้น) มันคือหัวใจ”

บันทึกโดย อัลบุคอรีและมุสลิม 

by: มุสลีมะห์

http://www.banatulhuda.com/webboard_show.php?Key=&Page=1&postid=789 

-----------------------