ครั้งหนึ่งเราเคยดีใจที่มีผู้หยิบยื่นทรัพย์สินเงินทองของอำนวยความสะดวกให้ มันเป็นสิ่งที่เราต้องการและใช้มันอย่างสมคุณค่า

        วันนี้ สิ่งเหล่านั้นถูกเอาคืนกลับไป เราเสียดาย เสียใจ อยากได้มันไว้อยู่กับเราไปนานๆ

        รอมฎอน – เดือนอันประเสริฐเกินกว่าจะเทียบค่ากับทรัพย์สินเงินทองต้องจากเราไปเช่นกัน รักและหวงแหนเสียดายกับของมีค่าที่ต้องจากเราไปไหม อยากเก็บซุกซ่อนไว้เหมือนกับเงินทองที่แอบซุกซ่อนหรือไม่

        รอมฎอน สร้างความเข้มแข็งมั่นคงของพลังอีมานให้ก่อเกิดบนหัวใจบ้างหรือไม่ ขอให้ได้พบกับรอมฎอนในปีต่อไป หรือพอกันทีแค่นี้ ขอกระโจนสู่ความเป็นอิสระกระโดดโลดเต้นอิ่มหมีพลีมันไม่ต้องหวั่นต่อกรอบของอิสลาม หยุด ! ความดีไว้เบื้องหลัง ไม่ต่างอะไรกับคนที่กำลังวิ่งหนีให้พ้นจากขีดอันตรายไวๆ ทั้งๆที่การที่เราวิ่งหนีนั้นมันอาจจะหลุดพ้น หรือผันผ่านจากความดีไปสู่สิ่งที่ดีน้อยกว่า หรือมันอาจจะเป็นสิ่งชั่วก็ได้ เรากลับไม่นึกเสียดาย ไม่นึกหวั่นไหว !!!

        รอมฎอน – ยังคงเป็นเหมือนของที่มองไม่เห็นคุณค่า ปล่อยปละละวางอย่างน่าใจหาย ยังมีคนที่ไม่ใส่ใจ รอมฎอนจึงไม่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คนเหล่านั้นได้

        เคยงด เคยอด หลังรอมฎอนกลับปลดปล่อยตัวเองคืนกลับสู่ความเลวร้าย

        เคยหยุด เคยยั้ง หลังรอมฎอนกลับปล่อยผ่านให้ความชั่วร้ายกลับคืนมา

        เคยคิด เคยตั้งใจ จะไม่อีกแล้ว...ที่สุดก็ล้มเลิกความตั้งใจ หันไปย่ำย้ำอยู่กับขยะที่เน่าเหม็น เป็นเหมือนเช่นปีเก่าก่อนที่ล่วงเลยมา

        เป็นความเข้าใจผิดหรือไม่..? ที่เข้าใจว่า ละศีลอดแล้วจะทำอะไรก็ได้ ออกอีดแล้วจะทำอะไรก็ได้
 
        มันไม่ใช่อย่างที่คิด...มิเช่นนั้นอัลลอฮฺก็คงไม่กำหนดรอมฎอนมาให้เราต้องอด ต้องทน ต้องหิว เว้นแต่ว่าเราไม่เห็นคุณค่า เราไม่ให้ราคา หัวใจก็จึงไม่ก่อให้เกิดความยำเกรง ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอย่างไร้ร่องรอยของความเป็นบ่าวผู้จงรักภักดี

        หลังจากต้องทนอด ทนหิว ในรอมฎอน เราอยากบรรลุสู่ความสำเร็จในฐานะของบ่าวที่จริงจังกับศาสนา ของพระองค์ หรือว่า...เราเป็นคนที่เอื้อมมือไปผลักประตูสวรรค์ที่เคยเปิดให้ปิดลง และก็เป็นคนที่เปิดประตูนรกที่เคยปิดให้เปิดออก ปลดโซ่ตรวนที่เคยล่ามชัยฏอนเอามาล่ามล็อกตัวเองให้อยู่กับความหลงใหลห่างไกลจากอิสลาม จะอย่างไร...แล้วเราจะได้พบว่า จงกล่าวเถิด(มุหัมมัด)โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย จงทำงานตามสภาพของท่าน แท้จริงฉันก็เป็นผู้ทำงาน แล้วในไม่ช้าพวกท่านจะรู้ (39:39)

       ทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น

       อีกไม่นานจะได้เห็นว่าผลเป็นเช่นไร

       ถ้าคิดจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขใหม่

       ก็อย่ารอให้ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก

      เพราะนั่นมันหมายถึงว่า...สายเกินกว่าจะแก้ไขได้ !!!

บทความในใต้ร่มเงาอิสลาม ฉบับที่ 62