โดย อบูนะบีล

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْم

السلام عليكم ورحمة الله وبركا ته

             สุดยอดของความสุขอันที่เค้ารอคอย ที่เค้าแสวงหา และคว้ามันจงได้!!วันเดียวในรอบปี!!กับภาพต่างๆอันจอมปลอมที่เกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขาในวันนั้น คงไม่มีใครหรอกใช่ไหม??ที่เค้าจะคิดว่า ภาพของแสงที่เห็นว่ามันสวย ภาพของสีที่เห็นว่ามันสดใส และเสียงที่ดังกึกก้องเร้าอารมณ์ใจของพวกเค้าเหล่านั้น กลับกลายเป็นเชื้อเพลิงที่เผาพลาญตัวของเขาเองเพียงอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า....

ขอพระองค์ทรงทำให้เราและครอบครัวห่างพ้นจากสิ่งเหล่านี้ ทั้งดุนยาและอาคีเราะห์ด้วยเถิด

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ คงจะเพียงพอแล้วใช่ไหม โอ้ผู้ที่ศรัทธาในวันการตอบแทนแล้วทั้งหลายเอ๋ย!! ที่เรานั้นต้องมานั่งครุ่นคิด ใคร่ครวญและตระหนักถึงการใช้ชีวิตของเราในแต่วัน ตอนนี้และวันนี้ ว่าเรานั้นใช้ชีวิตกันอย่างไร ภาพ แสง สี เสียงที่เราได้รับอยู่ทุกวันนี้นั้น มันจะเป็นเชื้อเพลิงของเราในวันนี้ พรุ่งนี้ หรือวันอาคีเราะหฺ เราเองก็คงไม่รู้กันไม่ใช่หรือ แล้วอย่างนี้ เรายังจะหลับใหลกับสิ่งที่เราต้องการและแสวงหามันอีกต่อไปนี้น่ะหรือ พี่น้อง

หลายคนในวันนี้มักจะใช้เวลาว่าง หมดไปกับฟังดนตรี ดูละคร เล่นเกมส์ เที่ยวผับ มั่วสุมกันสูบบุหรี่ เที่ยวห้างหรือแม้กระทั่งดูหนังกับคนที่รู้ใจ อ่านนวนิยายปรัมปรา หรือกิจกรรมอื่นๆอันเป็นเรื่องที่สาระ แต่เรากลับไม่ยอมใช้ช่วงเวลาวันหยุดนี้ ในการทบทวนอามาลของตัวเอง ความรู้ของตัวเองว่ามีมาก มีน้อยหรือเปล่ากับสิ่งที่เราคิดและกับสิ่งที่เราปฏิบัติว่ามันพร่องไหม อ่อนไปแค่ไหนและสูญไปแค่ไหน เคยไหมที่จะคิดแบบนี้กัน

ลองคิดซิ ลองทบทวนซิ ว่าเราแสวงหาสิ่งที่ไม่ได้อะไรเลยสำหรับเราในวันนี้กัน...ทำไม เมื่ออัลลอฮซุบฮานาฮุวา ตะอาลา ทรงตรัสไว้ในซูเราะหฺลุกมาน อายะฮที่ 24 ซึ่งมีใจความว่า "เราจะให้เวลาพวกเขาสนุกสนานกันเพียงเล็กน้อย (*1*) แล้วเราจะไล่ต้อนพวกเขาสู่การลงโทษที่รุนแรง(*2) (1)  คือประวิงเวลาให้พวกเขามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ในระยะเวลาเพียงเล็กน้อย เพื่อให้พวกเขาสนุกร่าเริงกัน(2)  ในวันอาคิเราะฮฺพวกเขาจะได้รับการลงโทษแห่งไฟนรกที่รุนแรงที่สุด

วันที่มหาลัยเปิดเรียนและวันที่เรามีงานทำ เราก็อ้างกันอยู่แล้ว ว่าเราไม่มีเวลาไปฟังบรรยาย เราไม่มีเวลาหาอ่านหนังสือศาสนา และเรียนรู้เรื่องราวของศาสนาแต่อย่างใด เพราะงานมันยุ่งมาก รายงานก็เยอะแยะ แล้วในวันนี้หล่ะ วันหยุดหลายวันนี้ เรามีโปรแกรมไปไหนกันหรือ เราจะให้เวลากับตัวเองไม่ได้เลยหรือ จะให้เวลาเพื่อตัวเองนั้นได้รอดพ้นจากการลงโทษของไฟนรกเลยหรือ จะให้เวลาไม่ได้เลยใช่ไหม....โอ้ผู้ที่ใคร่ครวญแล้วทุกท่านเอ๋ย

พิจารณาดูแล้วกันนะว่าการหมกมุ่นกับการแสวงหาความสุขและความสนุกสนานในวันนี้นั้น มันก็คือ เชื้อเพลิงดีดีที่จะเผาพลาญเราในสักวันนี่เอง..จะคว้าก็คว้าไปเถิดนะ หากเรานั้นมิใช่ผู้ที่ใคร่ครวญกับภาพที่ปรากฏต่อหน้าท่านในบทความนี้