บิสมิลลาฮิรรอฮฺมานิรรอฮีม

อัสลามมูอาลัยกุมวารอฮฺ มาตุลลอฮฺ วาบารอกาตุฮฺ พี่น้องที่รักทุกท่าน

วันนี้ ขอเสนอ อายะฮฺอัลกุรอาน สองอายะฮฺ นั่นก็คือ…

31:20] “ พวกเจ้ามิเห็นดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺทรงอำนวยความสะดวกให้แก่พวกเจ้า

ด้วยสิ่งที่มีอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่มีอยู่ในแผ่นดิน และพระองค์ทรงได้ประทานความ

โปรดปรานมากหลายของพระองค์อย่างครบครันแก่พวกเจ้า ทั้งที่เปิดเผยและที่ซ่อนเร้น

และในหมู่มนุษย์มีผู้โต้เถียงในเรื่องของอัลลอฮฺ โดยปราศจากความรู้และปราศจากแนวทางที่ถูกต้อง

และปราศจากคัมภีร์ที่ให้ความสว่าง (แก่พวกเขา) “

 

[14 : 34 ] “และพระองค์ทรงประทานแก่พวกจ้าทุกสิ่งที่พวกเจ้าขอต่อพระองค์

และหากพวกเจ้าจะนับความโปรดปรานของอัลลอฮฺแล้วพวกเจ้าก็ไม่อาจจะคำนวณมันได้

แท้จริงมนุษย์นั้นอธรรมยิ่ง เนรคุณยิ่ง”

 

 

 

เอาละค่ะ พี่น้องที่รักอ่านอายะฮฺที่ยกมาหรือยังค่ะ? ค่ะ จะให้พี่น้องที่รักค่อยๆอ่าน ค่อยๆคิด ใคร่ครวญ

เราจะให้เวลาพี่น้องคิดใคร่ครวญ  3นาที … เริ่มกันเลยค่ะ

 

................................................................

...............................................................

 
...............................................................

 

3 นาทีผ่านไป เป็นยังไงกันบ้างค่ะ กับสองอายะฮฺที่ได้อ่านไป ได้อะไรกันบ้าง

… พี่น้องที่รักบางคนออาจยังงงๆอยู่ งั้นเรามาคิดพร้อมๆกันดีกว่าค่ะ

 

จะเห็นว่าสองอายะฮฺนี้ได้กล่าวถึงความโปดปรานที่อัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา

ได้ประทานแก่เราอย่างมากมาย

เอ….ว่าแต่ว่าอะไรกันบ้างนา มาใคร่ครวญกันดูค่ะ

 

 

 เริ่มแรก…

ชีวิตเรา เราไม่ได้กำเนิดมาด้วยความตั้งใจของเราเอง 

แต่เป็นเนี้ยะมัตและเราฮฺมัตของอัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา

ทรงประทานชีวิตให้แก่เรา 

 

 

และพี่น้องที่รักลองยื่นมือออกมาซิค่ะ

แล้วก้มดูมือเราค่ะ ดูว่าเรามีนิ้วครบทั้งสิบนิ้วหรือป่าว

เอ้าลองขยับดูค่ะ

จากนั้น เอามือขึ้นมาลูบหน้าค่ะ

พี่น้องที่รักสัมผัสอะไรบ้างค่ะ

ดวงตาทั้งสองข้าง จมูก ปาก

ค่ะ จากนั้นพี่น้องลองคิดดูค่ะ

ว่าตอนนี้พี่น้องที่รักกำลังทำอะไรอยู่

เรียนหนังสืออยู่ชั้นไหน

เรียนอะไร ทำงานอะไร

อืมมม ใช่ค่ะกำลังจะบอกพี่น้องที่รักว่า

อวัยวะร่างกายและสติปัญญาของเราสมบูณ์

อีกทั้งมันช่างดีงามเสียเหลือเกิน ใครกันค่ะที่มอบสิ่งดีๆนี้มาให้

 

 

 

 ต่อมา เราจะพาพี่น้องที่รักไปเที่ยวตามที่ต่างๆกัน

(จินตนาการตามค่ะ)

ที่แรกที่เราจะไปนั่นก็คือ …โรงพยาบาล

โรงพยาบาลมีอะไรบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 ใช่ค่ะผู้ป่วย เราลองมองดูพวกเขาแต่ละคนซิค่ะ

บางคนก็ป่วยหนักจนทำอะไรไม่ได้เลย

บางคนก็ยังลุกนั่งได้

 บางคนป่วยจากอุบัติเหตุ

บางคนป่วยจากโรคร้าย

หรือบางคนป่วยด้วยกับอายุวัยชราภาพ

พวกเขากำลังถูกทดสอบจากอัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา

ช่วยๆกันดุอาอฺให้เขานะ

(ท่านนบีบอก เยี่ยมคนป่วยต้องดุอาอฺด้วย ^^)

 

 

  ในขณะที่เรามีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง

ยังอยู่ในวัยหนุ่มสาว

อัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา

ให้โอกาศเราได้ทำอาม้าลอีบาดะฮฺ

ไม่ว่าจะเป็นการละหมาด

ถือศีลอด อ่านกุรอาน ซิกรุลลอฮฺ

หรือความดีอื่นๆอีกมากมาย

ซึ่งพวกเขาเหล่านั้นไม่มีโอกาศได้ทำมัน

(แต่ทำไมพี่น้องที่รักบางคนถึงไม่รีบฉกฉวนมัน ปล่อยให้มันผ่านเลยไป ? )

 

 

และสองประการนี้ที่ท่านร่อซูล (ซ.ล)

ผู้เป็นที่รักของเราได้กำชับไว้ว่า

ให้เราฉกฉวยโอกาสเอา 5 ประการแรกนี้ไว้

ก่อนที่ 5 ประการหลังจะมีมา คือ

 1.ความหนุ่มความสาวของท่านก่อนวัยชรา

 2.สุขภาพที่ดีของท่านก่อนความเจ็บป่วย 

 3.ฐานะที่ดีของท่านก่อนความยากจน

 4.การมีชีวิตอยู่ของท่านก่อนความตาย

 5.การมีเวลาว่างของท่านก่อนที่ท่านจะมีงานยุ่ง

(รายงานจากอิบนุ อับบาส บันทึกโดยอัลฮากิม)

 

 

 

  

หยุดให้พี่น้องได้ใคร่ครวญแป๊ปนึง….

จากนั้นเราออกเดินทางกันต่อเลยค่ะ …

ที่ต่อมาที่เราจะไป…

หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ที่นั่นอากาศร้อนมากๆ แห้งแล้ง

(อ่ะๆ ใครคิดจะเลี้ยวกลับใจเย็นค่ะ เราแค่คิดตามเท่านั้นเองนะ)

 

 

 

 

 

 

ที่นี้มีประชากรหนาแน่น

และยากจน ไม่มีความเจริญ

ดูร่างกายของพวกเขาแต่ละคนซิค่ะ

ผอมแห้งเหลือแต่กระดูกทั้งนั้น

พวกเขาอดยาก ขาดอาหาร น้ำดื่ม

แล้วดูนั่นซิ ...

นั่นบ้านของพวกเขาหรือ

ทำไมมันไม่เหมือนบ้านเลยละ มันเป็นเพิงไม้เล็กๆ  

ดูเด็กพวกนั้นซิ...

ไม่ใส่เสื้อผ้า พวกเขาไม่มีอะไรเลยหรอ

ไม่มีเครื่องอุปโภคบริโภค

ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก

  ไม่มีความหรูหรา  …

(ด้วยกับเนี้ยะมัตของอัลลอฮฺ บนความแห้งแล้งนั้น พวกเขาก็ยังคงมีชีวิตอยู่)

 

 แล้วเราลองย้อนกลับมาดูตัวเรา

เรามีอะไรบ้าง....

มันมากมายเสียเหลือเกินกับชีวิตนี้

ที่อยู่อาศัย อาหาร สิ่งแวดล้อม

อื่นๆอีกมากมาย...

เราสะดวก เราสบาย เรามีความสุข

มาจากใครกัน ได้มาจากไหนกัน…

ลาเฮาลาวาลา กูวาตะอิลลาฮฺบิลลาฮฺ

ช่างมากมายเสียเหลือเกิน

กับความโปรดปรานที่พระองค์มอบให้แก่บ่าว

 

 

 

 

 

 

เอาละค่ะ เราคงต้องกลับแล้วละค่ะ

(แล้วอย่าขี้เหนียว ลืมดุอาอฺให้พวกเขาด้วยละ)

….. (ระหว่างทาง) อ้า นั่นสวนสาธารณะนิ แวะที่นั่นกันก่อนดีกว่า

 ค่ะระหว่างที่เรานั่งๆอยู่นี้ พี่น้องที่รักหันไปมองรอบๆซิค่ะ เห็นอะไรบ้าง…

 

 

“พวกเจ้ามิเห็นดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺทรงอำนวยความสะดวกให้แก่พวกเจ้า

ด้วยสิ่งที่มีอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่มีอยู่ในแผ่นดิน

และพระองค์ทรงได้ประทานความโปรดปรานมากหลายของพระองค์อย่างครบครันแก่พวกเจ้า

ทั้งที่เปิดเผยและที่ซ่อนเร้น…”

 

 

  อัลลอฮฺ ซุบฮานาฮุวาตะอาลา

ได้ประทานความโปรดปรานที่ยิ่งใหญ่แก่เรา

ทั้งสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว  เมฆ

และสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน

ทะเล แม่น้ำ ลำธาร ต้นไม้ อากาศ ....

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแล้ว ให้เราได้ใช้ประโยชน์ทั้งสิ้น

และพระองค์ทรง ให้กว้างขวางและมากมายเสียเหลือเกิน

สำหรับเนี้ยะมัตของพระองค์ ทั้งที่เรามองเห็นและมองไม่เห็น

มาชาอัลลอฮฺ มากมายจนนับไม่ถ้วน  

 

  

 

อีกอายะฮฺ “และพระองค์ทรงประทานแก่พวกจ้าทุกสิ่งที่พวกเจ้าขอต่อพระองค์

และหากพวกเจ้าจะนับความโปรดปรานของอัลลอฮฺแล้วพวกเจ้าก็ไม่อาจจะคำนวณมันได้

แท้จริงมนุษย์นั้นอธรรมยิ่ง เนรคุณยิ่ง”

 

พระองค์นั้นประทานให้กับพวกเราทุกสิ่งทุกอย่างที่เราขอ

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราอยากได้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราขวนขวาย

อัลลอฮฺก็ทรงประทานให้เราหมด

อย่าว่าแต่สิ่งที่เราขวนขวาย อย่าว่าแต่สิ่งที่เราค้นหา

พระองค์ก็ยังให้กับเรา เพราะฉะนั้น

ถ้าหากจะนับเนี้ยะมัต ที่อัลลอฮฺประทานให้กับพวกเราแล้ว

ไม่มีวันที่พวกเราจะนับมันได้เลย 

 

 

 

 อัลลอฮฺอักบัร ลาเฮาลาวาลา กูวาตะอิลลาบิลลาฮฺ

กว้างใหญ่ไพศาลเสียเหลือเกิน

กว้างใหญ่เท่าๆกับกับที่ประองค์ประทานฟากฟ้าให้กับเรา

ดวงอาทิตย์อีกเล่า ดวงจันทร์ ต้นไม้

ทรัพย์สิ่งทั้งหลายบนผืนแผ่นดินนี้อีกเล่า

ทั้งหมดนั้นมาจากใคร ถ้าไม่ได้มาจากอัลลอฮฺ

 

 

 

ฉะนั้น หน้าที่ของเราก็คือ....

การรำลึกใคร่ครวญถึงความโปรดปรานอันล้ำค่า

และการสำนึกรู้ว่า ความโปรดปรานเหล่านั้นคือ

ความมหัศจรรย์แห่งความสามารถของผู้ทรงเอกะผู้ทรง

เป็นที่พึ่ง และของขวัญเหล่านั้นก็คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ไพศาลของพระองค์...

 

 

 

อย่าได้เป็นคนที่ใช้เนี้ยะมัต

ของอัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา ในทางที่ผิด

อย่าว่าแต่ไม่ขอบคุณอัลลอฮฺ

อย่าว่าแต่ไม่ขอบคุณต่อเนี้ยะมัตที่อัลลอฮฺตะอาลาประทานให้

มนุษย์บางจำพวกบนโลกนี้ใช้เนี้ยะมัตของอัลลอฮฺ

ไปในทางที่ทรยศต่อผู้ที่ประทานเนี้ยะมัตให้

นะอูซูบิลลาฮิมินัลซาลิก

นี้คือการตอบแทนที่พระองค์ทรงกริ้ว...

 

แต่กระนั้นก็ตามใช่ว่า

เนี้ยะมัตของพระองค์จะไม่สูญสิ้น

และใช่ว่าเนี้ยะมัตของพระองค์จะไม่เพิ่มขึ้นหรือจะลดลง

มันจะเป็นไปตามที่พระองค์บอกว่า

พระผู้อภิบาลของพวกท่าน ประกาศให้พวกท่านทราบว่า

ถ้าหากพวกท่านนั้นชูโกรต่อเนี้ยะมัตของข้าแล้วไทร้

แน่นอนพระองค์ก็จะทรงเพิ่มพูนเนี้ยะมัตนั้นให้กับเรา

ในทางกลับกัน

  ถ้าหากเราปฏิเสธ ทรยศ กูโฟร ไม่ขอบคุณอัลลอฮฺ

แท้จริงการทรมานของฉันนั้นหนักหน่วงรุนแรงที่สุด

    

พี่น้องที่รักค่ะ

อัลลอฮฺตะอาลาไม่ต้องการมากไปกว่าการที่เรานั้นเป็นบ่าวของพระองค์

ตามที่พระองค์บอกว่า

  “ฉันไม่ได้สร้างญินและมนุษย์เพื่อการอื่นใด

เว้นแต่เพื่อให้พวกเขานั้นอิบาดะฮฺต่อฉัน

ฉันไม่ต้องการให้เขานั้นให้ริสกีแก่ฉัน

พระองค์ไม่ได้ต้องการอะไรเลย

ไม่ต้องการให้เรานั้น ให้อาหารแก่พระองค์เลย

  พระองค์ต่างหากที่ให้อาหารแก่เรา

  พระองค์นั้นเป็นผู้ที่ประทานให้”

 

 

พี่น้องที่รักค่ะ

ยังมีใครอีกเล่าที่เป็นผู้สร้างนอกจากอัลลอฮฺ

  มีใครอีกนอกจากอัลลอฮฺที่ทรงอำนาจ

มีผู้ใดอีกที่ทรงประทานให้กับเราอย่างมากมายเหนือคณานับ

ลาอีลาฮาอิลลัลลอฮฺ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ

แล้วเหตใดกันพวกเราจึงยังถูกหลอกล่อด้วยกับดุนยา

ด้วยกับชัยตอน  ด้วยกับศัตรูของอัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลา

 

 

 

ฉะนั้นพี่น้องที่รักของอัลลอฮฺทั้งหลายเอ่ย มาเถิด

  เรามาร่วมกันระลึกถึงเนี้ยะมัตของอัลลอฮฺ 

ด้วยการเป็นบ่าวที่ดีของพระองค์

  ด้วยการปฏิบัตตามคำสั่งที่อัลลอฮฺตะอาลานั้นทรงสั่งใช้ 

แม้จะเหน็ดเหนื่อแค่ไหน 

เราก็จะสู้ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด

เว้นแต่เพื่อความโปรดปรานแห่งอัลลอฮฺซุบฮานาฮุวาตะอาลาเท่านั้น

 

 

 

 

....................................อ้อพี่น้องอย่าเพลินจนลืมกลับบ้านะค่ะ