สอนผู้ใหญ่

        ครั้งหนึ่ง  ท่านหะซัน กับ ท่านฮุซัยนสองคน ซึ่งเป็นหลานชายของท่านร่อซูลุลลอฮซ้อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ออกเดินไปตามถนนได้พบชายคนหนึ่งกำลังไปอาบน้ำละหมาด จึงพากันไปหยุดดู เห็นชายคนนั้นอาบน้ำละหมาดไม่ถูกต้องตามวิธี มีข้อบกพร่องมาก พลันทั้งสองก็สำนึกถึงหน้าที่ๆจะต้องตักเตือนแนะนำแต่หมดปัญญาที่จะหาทางเข้าไปตักเตือนแนะนำ ครั้นจะตรงเข้าไปบอกว่า ท่านทำไม่ถูก ทำยังงั้น ยังงี้ จึงจะถูก ก็เกรงอยู่ว่าจะทำให้ชายคนนั้นอับอาย หากเป็นคนมีนิสัยมุทะลุก็จะเกิดเป็นเรื่องเป็นราวเดือดร้อนกันใหญ่โต ในที่สุดนึกอุบายขึ้นมาได้ คนหนึ่งจึงเดินเค้าไปยังชายนั้น เมื่อทำความเคารพแล้วก็บอกว่า

                    “ข้าแด่ท่านผู้มีเกียรติ คนที่เค้ายืนอยู่นี้เขาว่าเขาอาบน้ำละหมาดได้ถูกต้อง และเรียบร้อยยิ่งกว่าข้าพเจ้า เราจึงขอตั้งให้ท่านเป็นตุลาการตัดสินว่าใครจะทำได้ดีที่สุด ถูกต้องที่สุด  ท่านคอยดูเราจะอาบน้ำให้ท่านดู”

                 แล้วทั้งสองก็ลงมืออาบน้ำละหมาดให้ชายคนนั้นดูจนกระทั่งเสร็จ ชายนั้นก็รู้สึกตัวทันทีว่าเด็กทั้งสองคนนี้ มีความเข้าใจในวิธีการการอาบน้ำละหมาดดีที่สุด แต่ต้องการจะสั่งสอนตักเตือนตัวเขา จึงกล่าวแก่ท่านหะซันและฮุซัยนว่า

                 เราขอขอบใจในการตักเตือนของทั้งสองเป็นอย่างมาก เลยขอชมเชยในมารยาทของท่านอย่างจริงใจ ฉันขอสารภาพว่าฉันเองเป็นผู้ไม่เข้าใจในวิธีการอาบน้ำละหมาด

--------------------------------------------------------

                 การทำงานอย่างหนึ่งอย่างใด แม้งานนั้นๆจะยากเย็นสักเพียงไร ถ้าผู้ทำมีความอดทน มีไหวพริบ ฉลาดเฉลียว รู้จักกาลเทศะ รู้จักประมาณสิ่งไรควรไม่ควร กลัวในสิ่งที่ควรกลัว กล้าในสิ่งที่ควรกล้า ย่อมสามารถฝ่าฟันความยากลำบากไปพบความสำเร็จจนได้

                อนึ่ง มนุษย์ที่หวังความเจริญ ควรถือเอาเหตุผลเป็นใหญ่ไม่ควรถือทิฐิมานะ ดึงดันในทางที่ผิด เมื่อผิดแล้วก็ควรรับผิดปรับปรุงแก้ไขใหม่ให้ถูกต้อง การเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เพราะมีอายุมาก การที่จะเป็นใหญ่เป็นโตได้นั้นต้องรู้จักแพ้ รู้จักชนะกล่าวคือถึงคราวแพ้ต้องยอมแพ้  ถึงคาวชนะต้องเอาชนะให้ได้

๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖