ละหมาดสุนนะฮฺ(นะวาฟิ้ล)เป็นประจำ :มุสลิมะฮฺต้อง ไม่เพียงละหมาดแค่ฟัรฺฎูห้าเวลาเท่านั้น เธอจะต้องละหมาดสุนนะฮฺต่างๆที่ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ทำเป็นประจำด้วย ให้เธอมากๆเท่าที่เวลาและพละกำลังอำนวย การละหาดเหล่านี้รวมถึงการละหมาดก่อน-หลังที่มีประจำฟัรฺฎูห้า เวลา ละหมาดฎุหา ละมาดตะฮัจญุด ละหมาดวิตรฺ และอื่นๆอีกที่ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ทำเป็นประจำไม่เคยขาด ทั้งนี้เพราะการละหมาดสุนนะฮฺจะนำพาให้คนผู้นั้นเข้าใกล้อัลลอฮฺ มากขึ้น ทำให้เขาหรือเธอผู้นั้นรักและชื่นชมโปรดปรานอัลลอฮฺ และจะทำให้เขาหรือเธอเป็นผู้ที่ได้รับชัยชนะเป็นผู้ที่ทำอิบาดะ ฮฺต่อพระองค์ และเป็นคนดีมีคุณธรรม ความสำคัญและภาคผลของการละหมาดสุนนะฮฺนี้จะ เห็นได้อย่างชัดเจนจากหะดีษกุดซียฺบทหนึ่งที่ว่า

        “..... และบ่าวของเรายังคงเข้าใกล้ชิดเราเสมอ ด้วยการกระทำที่เป็นนะวาฟิ้ล จนกระทั่งเรารักเขา ดังนั้น เมื่อเราได้รักเขาแล้ว เราก็จะเป็นการได้ยินของเขาเมื่อเขาฟัง เป็นการเห็นของเขาเมื่อเขามองดู เป็นมือของเขา เป็นมือของเขาเมื่อเขาตีหรือจู่โจม เป็นเท้าของเขาเมื่อเขาเดิน เมื่อเขาขออะไรต่อเรา แน่นอนเราจะให้สิ่งนั้นแก่เขา และถ้าเขาขอการคุ้มครองต่อเรา แน่นอนเราจะให้การปกป้องคุ้มครองเขา” อัล-บุคอรียฺ

        เนื่องจากความ รักของอัลลอฮฺที่มีต่อบ่าวของพระองค์ เขาก็จะเป็นที่ชื่นชอบรักใคร่ของชาวสวรรค์และชาวโลก ดังที่ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮุ รายงานว่าท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า

        “แท้จริง เมื่ออัลลอฮฺรักบ่าวคนใด พระองค์จะประกาศแก่ญิบรีลว่า ‘แท้จริงเรารักบ่าวของเรา คนนั้น คนนี้ ดังนั้น เจ้าจงรักเขาด้วย’ แล้วญิบรีลก็รักเขา และประกาศแก่ชาวสวรรค์ว่า ‘แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบ่าวของพระองค์ คนนั้น คนนี้ ดังนั้น พวกท่านทั้งหลายจงรักเขาด้วย’ แล้วชาวสวรรค์ก็รักเขา และเขาก็ได้รับการยอมรับจากชาวโลกด้วยเช่นกัน” (บันทึกโดย บุคอรียฺ และ มุสลิม)

        ท่าน ร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม เคยยืนละหมาดในยามค่ำคืนนานมากจนเท้าบวม ท่านหญิงอฺาอิชะฮฺ ร่อ ฎิยั้ลลอฮุ อันฮา ได้เคยกล่าวแก่ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า “ทำไม ท่านจึงต้องทำถึงขนาดนี้ โอ้ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ในเมื่อบาปต่างๆของท่านทั้งในอดีตและอนาคตได้ถูกอภัยโทษให้จนหมด สิ้นแล้ว ?” ท่านร่อสู ลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าว ตอบว่า “จะไม่ให้ฉันเป็นบ่าวที่กตัญญูรู้คุณดอกหรือ ?”

         ท่านหญิงซัย นับ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮา ภริยาคนหนึ่งของท่านร่อสู้ลเคยละหมาดสุนนะฮฺนานมาก นางจึงใช้เชือกขึงระหว่างเสาสองต้นในมัสญิด เพื่อว่าเมื่อใดที่นางรู้สึกเหนื่อยและหมดแรงนางจะได้ยืนพิงเชือก นั้น ท่านร่อสู ลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม เข้ามาในมัสญิดและเห็นเชือกท่านจึงถามว่า “นี่มันอะไรกัน ?” บรรดาศ่อหาบะฮฺได้บอกท่านว่า “มันเป็นของท่านหญิงซัยนับ : นางใช้เวลาละหมาด เมื่อนางรู้สึกเหนื่อยและเพลีย นางก็จะพิงมัน” ท่านได้บอกว่า “เอามันออกไปซะและฉันขอให้พวกท่านทั้งหลายละหมาดเท่าที่กำลังวังชา ทำไหว ถ้ายืนละหมาดจนรู้สึกเมื่อยแล้ว พวกท่านจะนั่งละหมาดก็ได้” (ศ่อหี๊ยฺหฺ มุสลิม 6/72,73, กิตาบ : ศ่อลาฮฺ อัล-มุศ็อฟฟิรีน, บาบ : ฟาฎิละฮฺ อัล-อัมลฺ อัล-ฎออิม)

         สตรีนางหนึ่ง จากเผ่าบนู อะสัด ชื่อ อัล-เหาละฮฺ บินติ ตุวัยตฺ ร่อ ฎิยั้ลลอฮุ อันฮา เคยละหมาดตลอดทั้งคืน โดยไม่หลับนอนเลย อยู่มาวันหนึ่งนางได้ไปบ้านท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วเรียกหาท่านหญิงอฺาอิชะฮฺ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮา ที่หน้าบ้าน ซึ่งขณะนั้นท่านอยู่ในบ้านด้วย ท่านหญิงอฺาอิชะฮฺ ร่อ ฎิยั้ลลอฮุ อันฮา บอกท่านว่า “นี่คืออัล-เหาละฮฺ บินติ ตุวัยตฺ ใครๆพูดกันว่า นางไม่ได้หลับนอนเลยในตอนกลางคืน” ท่านร่อสู ลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า “นางไม่ได้หลับนอนเลย ตลอดทั้งคืนเลยหรือ! จงละหมาดตามกำลังความสามารถเท่าที่จะทำได้ อัลลอฮฺไม่เคยเหนื่อยเลย แม้เธอจะเหนื่อยขนาดไหนก็ตาม” (ศ่อหี๊ยฺหฺ มุสลิม 6/72,73, กิตาบ : ศ่อลาฮฺ อัล-มุศ็อฟฟิรีน, บาบ : ฟาฎิละฮฺ อัล-อัมลฺ อัล-ฎออิม)

         ท่าน ร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม สนับสนุนให้ทั้งชายและหญิงกระทำสิ่งที่เป็น นะวาฟิ้ลมากๆ แต่ในขณะเดียวกันท่านก็ได้บอกพวกเขาให้ทำอิบาดะฮฺด้วยความพอเหมาะ พอดี ท่านไม่ชอบให้ใครทำอะไรเกินขอบเขต เกินความพอดี ท่านต้องการให้มุสลิมมีบุคลิกภาพที่สมดุลพอเหมาะพอดี ไม่เลยเถิดเกินขอบเขต เพื่อว่าอิบาดะฮฺของพวกเขาจะได้มีความใจจดใจจ่อ กระตือรือร้น มีชีวิตชีวา เต็มใจ ไม่รู้สึกฝืนใจทำ ไม่รู้สึกยากลำบากเกินไปจนไม่สามารถยืนหยัดทำต่อไปอย่างสม่ำเสมอ ได้ ท่านร่อสู ลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ยังได้สอนอีกว่าการกระทำที่เป็นที่รักยิ่ง ณ อัลลอฮฺ คือการกระทำที่ทำได้อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง แม้จะเป็นเพียงการกระทำเล็กๆน้อยๆก็ตาม ดังที่ท่านหญิงอฺาอิชะฮฺ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮา ได้รายงานว่า

         ท่าน ร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า “การกระทำที่เป็นที่รักยิ่ง ณ อัลลอฮฺ คือการกระทำที่ทำได้อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง แม้จะเป็นเพียงการกระทำเล็กๆน้อยๆก็ตาม” ถ้าอฺาอิชะฮฺเริ่มทำสิ่งใด นางจะทำสิ่งนั้นอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องจนเสร็จ (ศ่อหี๊ยฺหฺ มุสลิม 6/72, กิตาบ : ศ่อลาฮฺ อัล-มุศ็อฟฟิรีน, บาบ : ฟาฎิละฮฺ อัล-อัมลฺ อัล-ฎออิม)

         นี่เป็นท่าที ที่กระทำจนเป็นนิสัยประจำตัวในการทำความดี ไม่เพียงแต่ท่านหญิงอฺาอิชะฮฺ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮา เท่านั้น แต่ภริยาของท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ทุกคนล้วนมีนิสัยเช่นนี้ และทุกคนที่คลุกคลีใกล้ชิดร่วมกับท่าน เราจะเห็นได้จากหะดีษต่อไปนี้ซึ่งรายงานโดยท่านหญิงอฺาอิ ชะฮฺ ร่อฎิยั้ลลอฮุ อันฮา ว่า ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม มีพรมอยู่หนึ่งผืนเอาไว้ใช้ในละหมาดตอนค่ำ คืน และทุกคนก็เริ่มละหมาดตามท่าน ท่านเคยใช้ปูเพื่อละหมาดในตอนกลางวัน ผู้คนได้มารวมตัวกันห้อมล้อมท่านในคืนวันหนึ่ง แล้วท่านได้พูดว่า “โอ้ มนุษยชาติเอ๋ย จงกระทำเฉพาะในสิ่งที่ท่านสามารถทำได้ เนื่องจากอัลลอฮฺไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า แต่ว่าพวกท่านจะเหนื่อยล้า การกระทำที่เป็นที่โปรดปรานยิ่ง ณ อัลลอฮฺ คือการกระทำที่ทำอย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะเล็กน้อยก็ตาม” และเป็นความเคยชินของคนในครอบครัวของมุหัมมัด ศ็อลลั้ลลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ที่ว่า เมื่อพวกเขาทำสิ่งใดพวกเขาก็จะทำมันอย่างต่อเนื่อง (ศ่อหี๊ยฺหฺ มุสลิม 6/70-72, กิตาบ : ศ่อลาฮฺ อัล-มุศ็อฟฟิรีน, บาบ : ฟาฎิละฮฺ อัล-อัมลฺ อัล-ฎออิม)

ละหมาดอย่างถูก ต้องครบถ้วนสมบูรณ์
         มุสลิมที่แท้ จริงต้องพยายามอย่างหนักหน่วง ให้การละหมาดของเขาครบถ้วนสมบูรณ์ ด้วยการความสงบนิ่งและความรู้สึกนึกคิดมุ่งอยู่ที่การละหมาด ไม่วอกแวก อิริยาบทต่างๆของการละหมาดต้องเป็นไปอย่างถูกต้อง สวยงาม พิถีพิถัน นึกถึงความหมายของอายะฮฺที่กำลังอ่านอยู่ กระทำด้วยความรู้สึกขอบคุณและอิคลาศต่อพระองค์

         เมื่อละหมาด เสร็จแล้วก็อย่าเพิ่งรีบลุกขึ้นไปทำงานบ้าน แต่ให้กล่าวคำซิกรุ้ลลอฮฺและอัซฺการฺต่างๆหลังละหมาด ตามสุนนะฮฺที่ท่านนบีทำเป็นประจำ เช่น อัส-ตัฆฟิรุ้ลลอฮฺ 3 ครั้ง, อัลลอฮุมม่า อันตัสสะลาม ว่า มิน กัสสะลาม ต่าบาร็อกต่า ยาซั้ลญะลาลิ วัลอิกรอม, และอื่นๆอีก เป็นต้น

         ท่านร่อสูลุ้ลลอฮฺ ศ็อลลั้ล ลอฮุ อฺะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวไว้ว่า “ผู้ใดที่ ยกย่องอัลลอฮฺ โดยกล่าวว่า “สุบหานัลลอฮฺ” 33 ครั้ง กล่าวสรรเสริญสดุดีอัลลอฮฺ โดยกล่าวว่า “อัล-หัมดุลิ้ลลาฮฺ” 33 ครั้ง กล่าวให้ความยิ่งใหญ่แก่อัลลอฮฺ โดยกล่าวว่า “อัลลอฮุ อักบัรฺ” 33 ครั้ง ซึ่งรวมกันแล้วได้ 99 ครั้ง และทำให้ครบ 100 ครั้งโดยกล่าวว่า “ลาอิลาฮะ อิ้ลลั้ลลอฮฺ วะหฺดะฮู ลาชะรีกะละฮฺ ละฮุ้ลมุ้ลกุ วะละฮุ้ลหัมดุ วะฮุวะ อฺะลา กุ้ลลิ ชัยอิน ก้อดีรฺ” บาปที่เขาได้ทำไว้จะได้รับการอภัยโทษ แม้ว่ามันจะมากเท่าฟองน้ำในทะเล” (ศ่อหี๊ยฺหฺ มุสลิม 5/95, กิตาบ อัล-มัสญิด, บาบ อัซ-ซิกรฺ บะอฺดฺ อัศ-ศ่อลาฮฺ)

         มุสลิมะฮฺจะต้องหันเข้าหาอัลลอฮฺขอดุอฺาอ์ด้วยความนอบน้อมถ่อมตน ให้พระองค์ช่วยเหลือแก้ไขกิจการงานต่างๆของเธอให้อยู่ในแนวทางที่ ถูกต้องตามกิตาบุ้ลลอฮฺและสุนนะฮฺ ทั้งชีวิตในโลกนี้และโลกหน้า ขอให้พระองค์ประทานความโปรดปรานอย่างมากมายแก่เธอและนำทางแก่เธอ ในทุกเรื่องราวของชีวิต

         เพราะฉะนั้น มุสลิมะฮฺจะเสร็จสิ้นการละหมาดของเธอ ด้วยจิตใจที่ได้รับการขัดเกลา จิตใจที่ได้รับการซักฟอกให้มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกด้วยการกระทำของ พลังทางจิตใจ ซึ่งจะช่วยให้นางรับมือกับภาระอันหนักอึ้งในชีวิตประจำวันได้ อย่างไม่พรั่นพรึง เธอจะรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าชีวิตเธออยู่ในการปกป้องคุ้มครองของ อัลลอฮฺ เธอจะไม่หวาดหวั่นแม้สิ่งไม่ดีงามประสบกับชีวิตของเธอ เธอจะไม่ขี้เหนียวหึงหวงแม้ชีวิตของเธอจะสุขสบาย นี่เป็นท่าทีหรือบุคลิกภาพของสตรีศอลิหะฮฺ-สตรีผู้มีคุณธรรม- เป็นผู้ที่ขอความช่วยเหลือและเกรงกลัวอัลลอฮฺ

          “แท้จริง มนุษย์นั้นถูกมาโดยไร้ความอดทนอย่างยิ่ง เมื่อความทุกข์ยากประสบแก่เขา เขาก็หงุดหงิด หัวเสีย โวยวาย และครั้นเมื่อความดีงามประสบแก่เขา เขาก็หึงหวง นอกจาก(สิ่งเหล่านี้จะไม่ เกิดขึ้นกับ)บรรดาผู้ อุทิศชีวิตสู่การละหมาด บรรดาผู้ที่ดำรงมั่นในการละหมาดของพวกเขาเป็นประจำไม่ขาด และบรรดาผู้ที่ในทรัพย์สินของเขามีส่วนที่ได้ถูกกำหนดไว้ให้เป็น สิทธิ สำหรับ(คนยากจน)ผู้ที่เอ่ยขอและผู้ที่ไม่เอ่ยขอ