อัสลามมุอะลัยกุม
เหมือนเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตหลังจากที่น้องสะใภ้ให้หนังสือ"คำสอนของรสูล"ในวันออกบวช เป็นหนังสือที่ใช้คำง่ายๆสั้นๆ ปกติจะเป็นคนที่อ่านหนังสือไม่ค่อยรู้เรื่องไม่มีสมาธิ อ่านแล้วไม่จำ แต่มีชีวิตรอดมาจนอายุขนาดนี้(จริงๆก็ด้วยอำนาจของอัลลอฮฺ)ได้เพราะเป็นคนชอบจดมากกว่านึกอะไรไม่ได้ก็ควักออกมาดู  ดูชื่อผู้จัดทำ คือ ศอดิกีน
อับดุลบารีย์  บอกตามตรงไม่รู้จักเลยคนนี้เป็นใคร  แต่ก่อนหน้านั้นไปเดินตามร้านหนังสืออิสลาม เห็นหนังสือ
"ใต้ร่มเงาอิสลาม"อ่านแล้วแต่ละหัวข้อเป็นเรื่องที่อยู่ในความสงสัยทั้งนั้นเลยซื้อมา3เล่ม  บังเอิญได้ยินข่าวงานใต้ร่มเงาวันนั้นติดเรียนศาสนาที่มัสยิดใกล้บ้านเลยฝากน้องสะใภ้สมัครสมาชิก  หนังสือที่ซื้อมา 3 นั้นจะมีโฆษณาหนังสือของ อ. ศอดิกีน อยู่หลายเล่มมีความรู้สึกอยากได้ทุกเล่มเลย และอยากให้คนอื่นได้อ่านด้วยหลังจากที่ได้อ่านเล่มแรกแล้วชอบมากๆ เพราะคนใกล้ๆตัวหลายคนมีทั้งมาเข้าอิสลามด้วยการแต่งงาน และคนที่เอาแต่ทำงานหาเงิน ไม่ได้เข้าสังคมมุสลิมเท่าไหร่ รวมทั้งตัวเองด้วย  จึงสั่งหนังสือไปอย่างละหลายเล่มเหมือนกัน  อ.ก็ใจดีแถมมาให้หลายเล่ม แต่เล่มที่โดนก็คือ "มีอะไรในกรอบรูป หรือในรูปภาพ " นี่แหละ มันโดนจริงๆเพราะเราทำอาชีพนี้อยู่ ตัดสินใจโทรหาอาจารย์
ถามเกี่ยวกับงานทีเราทำมันผิดขั้นไหน  สรุปก็คือตอนนี้เราปิดร้านไปแล้วซึ่งเราต้องทิ้งรายได้มหาศาล ย้ำมหาศาล
ไปเลยแหละ เราคิดว่าถ้าเราคิดในสิ่งที่ถูกอัลเลอฮฺก็จะประทานริสกีที่ฮลาลให้เราเองนะแหละ แล้วถ้าการใช้จ่ายจะติดขัดขึ้นมาบ้างเราก็คิดว่าอัลลอฮฺทดสอบ  แต่ก็เหมือนอัลลอฮฺทรงเมตตา เราด้วยช่วงนั้นมีการเรียนการสอนที่มัสยิด
ไกล้บ้านทุกอาทิตย์ เราไปเรียนทุกครั้งไม่เคยขาดเรียน ด้วยความอยากรู้เรื่องศาสนา เพราะครั้งแรกที่ไปเรียนทำให้
เรารู้ว่า เรายังไม่รู้เรื่องอีกมากมายบางเรื่องมาคุยกับลูก ลูกย้อนว่าแม่เพิ่งรู้หรือเค้ารู้มาตั้งนานแล้ว  (ลูกเรียนสันติชน และทินกร) อายลูกมากเลยเหวอจนไม่รู้จะพูดอะไรต่อ  แล้วช่วงนั้นฟังวิทยุมากขึ้น ฟังวามี อิสลามอินไทยแลนด์
ศาสนูปน์ สื่ออนุรักษ์  และที่ชอบมากก็ส่องทางธรรมนี่แหละ ให้แง่คิดกับชีวิตเยอะมากๆ  หลังจากปิดร้านเราว่างไม่มีอะไรทำเลยไปตามงานต่างๆ ไม่ว่าจะงานยิฮาด วันที่ 31 ธันวา งานที่ศูนย์กลาง งานที่คนจีนให้ใช้สถานที่ งานที่ศิลปะวัฒนา อัลอะติ๊ก และงานกลุ่มสื่ออนุรักษ์ ฯลฯ( เจออาจารย์ก็หลายครั้งแต่ไม่กล้าคุย คราวหน้าเจอจะทักแน่ๆ )(อินชาอัลลอฮฺ) การที่ได้ไปตามงาน และได้เรียนศาสนา ทุกอาทิตย์ความเป็นอิสลามก็เข้ามาในตัวมากขึ้น มากขึ้นทุกวัน 
เป็นนักบอยคอตคนนึงเลย บางครั้งไปงาน  เห็นร้านขายชา กาแฟ เอานมยี่ห้อที่บอยคอตมาขายยังหงุดหงิดใจเลย
และก็ทุกงานเลย ทำไมคณะกรรมการไม่เน้นบ้าง
 
จิ้มดีดมาตั้งมากมายไม่รู้ใครมาอ่านของเราบ้าง ได้อะไรบ้างก็ไม่รู้ สรุปตั้งแต่มาศึกษาศาสนาและได้รู้จักลุงกีนโทรปรึกษาลุงกีนบ่อยๆ เกรงใจเหมือนกันแต่คิดว่าลุงกันเต็มใจอยู่แล้ว ทำให้เราอยู่อย่างอิสลามได้มากขึ้น แบบไม่ฟุ่มเฟือย และอยากทำงานเพื่อช่วยเหลือศาสนาให้มากขึ้นด้วย  สุดท้ายก็อยากของานลุงกีนทำนะแหละ^0^
ล้อเล่น  จะไปช่วยทำหนังสือได้มั๊ย จบการพิมพ์มาแต่ไม่ได้ใช้เลย เห็นลุงกีนบอกว่าแม่ต้องมาช่วยกันแพคหนังสือส่ง
ความคิดก็เลยปี๊ดขึ้นมาเลยว่า เรามีงานทำแล้ว มาของานลุงกีนทำดีกว่า อย่าเพิ่งปฏิเสธว่าไม่มีเงินจ้าง เงินเดือนไม่เอา
ข้าวก็ไม่ต้องเลี้ยง เลี้ยงน้ำก็อยู่ได้แล้ว ขออนุญาติสามีเรียบร้อยแล้ว บางทีอาจได้คนงานเพิ่ม2คนเลยเพราะสามี
ก็เคยทำงานอยู่โรงพิมพ์เหมือนกัน ฝ่ายหาโฆษณา (ตอนนั้นวัยรุ่น ปัจจุบันวัยร่วงโรย)

                                                                                 อัลลอฮฺคุ้มครอง